پلاک و نگه دارنده‌‌های پس از ارتودنسی

1451936102

پلاک‌های متحرک ارتودنسی مانند بریس‌های ارتودنسی کار جابجایی و حرکت دندان‌ها را انجام نمی‌دهند. هرچند تقریباً در تمام موارد ضروری می‌باشند تا از حرکت دندان‌ها بعد از برداشتن بریس‌ها جلوگیری شود. تقریباً هر بیماری که درمان ارتودنسی را انجام داده باشد نیاز به استفاده از نگهدارنده بعد از ارتودنسی دارد. اگر از این پلاک‌ و نگه دارنده ارتودنسی استفاده نشود، دندان‌ها مجدداً کج و نامرتب می‌شوند و تمام زحماتی که با استفاده از بریس‌ها متحمل شده‌اید از بین می‌روند. شما تنها در صورتی باید درمان ارتودنسی با بریس را انجام دهید که استفاده از نگه‌دارنده‌ها را در انتها برای حفظ نتایج قبول کنید.

در کلینیک دندانپزشکی و ارتودنسی ایده‌آل ما به شما پیشنهاد می‌کنیم که برای چک کردن پلاک‌های متحرک ارتودنسی سه ماه بعد مراجعه کنید و معمولاً نه ماه دیگر مجدداً مراجعه نمایید. بعد از استفاده از نگه‌دارنده به مدت یک سال دیگر نیازی به مراقبت ما نمی‌باشد، اما توصیه می‌کنیم که نگه‌دارنده‌ها را به منظور جلوگیری از حرکت دندان‌ها برای طولانی‌مدت، هر شب استفاده کنید.

دلیل استفاده از پلاک‌ و نگه‌دارنده‌ها


دو دلیل برای استفاده از نگه دارنده ارتودنسی وجود دارد:

  • دندان‌ها تمایل دارند که به موقعیت اولیه‌ی خود بازگردند. به این حالت ریلپس (Relapse) گفته می‌شود.
  • با افزایش سن، دندان‌های ما شروع به حرکات غیر قابل پیش‌بینی می‌کنند، غالباً بر روی هم رفته و باعث ایجاد تراکم بیش از حد می‌شود.

با استفاده از پلاک‌های متحرک ارتودنسی برای طولانی مدت می‌توان این تغییرات ناشی از پیری در موقعیت دندان‌ها را کاهش داد. هرچه بیشتر از آنها استفاده شود، دندان‌ها نیز صاف‌تر نگه داشته می‌شوند.

انواع پلاک‌ و نگه‌دارنده‌ها


نگه دارنده ارتودنسی در انتهای درمان ارتودنسی بعد از اینکه بریس‌ها برداشته شدند، کار گذاشته می‌شوند. این نگه‌دارنده‌ها می‌توانند هم بصورت متحرک و هم ثابت باشند.

انواع پلاک ارتودنسی و نگه‌دارنده‌ها وجود دارد. انتخاب نوع آن متاثر از عوامل مختلفی بوده و متخصص ارتودنسی توضیح خواهد داد که بهترین نگه‌دارنده برای شما چه خواهد بود. گاهی اوقات به شما توصیه می‌گردد که بیش از یک نوع نگه‌دارنده استفاده شود تا احتمال بازگشت دندان‌ها به حالت اولیه کاهش یابد.

متداول‌ترین نوع نگه‌دارنده‌های مورد استفاده عبارتند از: نگه‌دارنده‌ی وکیوم، نگه‌دارنده‌ی متصل و نگه‌دارنده‌ی هاولی.

نگه‌دارنده‌ی ثابت

2

این یک نوع ثابت نگه‌دارنده می‌باشد. به دندان‌ها چسبیده شده و معمولاً در قسمت داخلی دندان‌ها پنهان شده و بنابراین قابل مشاهده نیست. مزیت آن این است که نیازی به یادآوری برای استفاده از آن نمی‌باشد (زیرا همواره به دندان‌ها متصل است). هرچند باید زمان اضافه‌ای را برای تمیز کردن اطراف آن صرف کنید و اگر شل شد نیز باید به پزشک مراجعه شود.

نگه‌دارنده‌های ثابت برای همیشه ماندگار نیستند و نیاز به نظارت نسبتاً مکرر در طول عمر خود دارند. استفاده از نگه‌دارنده‌ای که مستلزم ویزیت‌های منظم با متخصص ارتودنسی در طول عمر نمی‌باشد، ارجح است.

نگه‌دارنده‌ی متحرک

3

این نوع نگه‌دارنده مستحکم بوده و قابل برداشتن است و یک قطعه‌ی پلاستیکی دارد که پشت دندان‌های پایینی و یا در کام دهان پشت دندان‌های بالایی قرار می‌گیرد. همچنین معمولاً یک سیم فلزی نازک از جلوی دندان‌ها عبور می‌کند تا آنها را در موقعیت نگه دارد. این نگه‌دارنده ممکن است در ابتدا کمی بر نحوه‌ی حرف زدن شما تاثیر بگذارد اما به تدریج بهبود می‌یابد.

نگه‌دارنده‌ی متحرک یکی از محبوب‌ترین انواع نگه‌دارنده در ارتودنسی است. این نگه‌دارنده در ثابت نگه داشتن فرم قوسی خوب عمل کرده و کمی نشست را برای دندان‌ها ممکن می‌سازد. این نشست گاهی اوقات در صورتی که در انتهای درمان دندان‌ها کاملاً قفل و تزاز نباشند، ضروری می‌باشد. بیمارانی می‌توانند از نگه‌دارنده‌های متحرک استفاده کنند که نیاز به قرار دادن تاج، پل یا ایمپلنت برای دندان‌های خود دارند. این نگه‌دارنده‌ها همچنین در هنگامی که مقداری انبساط در فک بالا انجام شده باشد و یا بیمار عمل جراحی ارتوگناتیک را همراه با ارتودنسی انجام داده باشد، بسیار مفید هستند.

نگه‌دارنده‌ی شفاف

4

نگه‌دارنده‌ی شفاف، متداول‌ترین نگه‌دارنده‌ی مورد استفاده می‌باشد. برای یک بیمار عادی این نگه‌دارنده در نگه داشتن دندان‌ها در جای خود و پیشگیری از ساییدگی مینای دندان به خوبی عمل می‌کند. این نگه‌دارنده‌ها راحت بوده و اگر مقدار کمی حرکت وجود داشته باشد در تراز کردن مجدد دندان‌ها موثر می‌باشند.

موقعیت‌دهنده

5

موقعیت‌دهنده در زمانی استفاده می‌شود که نیاز به مقداری تنظیم و حرکت جزئی برای دندان‌ها بعد از برداشتن بریس‌ها وجود داشته باشد. مدل‌هایی از دندان‌های بیماران گرفته می‌شود. متخصص آزمایشگاه موقعیت دندان‌ها را به شکل ایده‌آل‌تری تغییر داده و سپس موقعیت‌دهنده را بر اساس موقعیت ایده‌آل دندان‌ها می‌سازد. معمولاً بعد از برداشتن بریس‌ها بصورت تمام وقت مورد استفاده قرار می‌گیرند. این موقعیت‌دهنده تا حدودی حجیم بوده و در بسیاری از فعالیت‌های روزانه تداخل ایجاد می‌کند.

هر نوع نگه‌دارنده دستورالعمل‌های مخصوص به خود را داشته و متخصص ارتودنسی دستورالعمل‌ها را برای نوع مشخص نگه‌دارنده به شما می‌دهد. این امر بسیار ضرروی است که از این دستورالعمل‌ها پیروی کنید زیرا به شما کمک می‌کنند تا احتمال بازگشت دندان‌ها به موقعیت اولیه را کاهش دهید، همچنین اطمینان حاصل می‌شود که نگه‌دارنده‌ها هیچ آسیبی به دندان‌ها و لثه‌ها وارد نمی‌کنند.

بعد از استفاده از نگه‌دارنده‌ها چگونه به نظر می‌رسم؟


همواره نگه‌دارنده‌ها را بعد از برداشتن از روی دندان‌ها با آب سرد بشویید. آنها را بروی کف دست خود گذاشته و با استفاده از مسواک به ملایمت تمیز کنید. از خمیردندان برای تمیز کردن آنها استفاده نکنید زیرا ساینده بوده و موجب ایجاد خراش‌های ریز می‌گردد که می‌تواند نگه‌دارنده‌ها را شکننده کرده و در نتیجه احتمال شکستن آنها زیاد می‌شود.

ما توصیه می‌کنیم که نگه‌دارنده‌های خود را هفته‌ای یک بار در آب سرد و با استفاده از یک محلول از جمله Brite یا Miltons استریل نمایید تا تمیز و تازه بمانند.

همیشه نگه‌دارنده‌ها را با انگشتان خود فشار دهید تا مطمئن شوید که به خوبی بر روی تمام دندان‌ها قرار گرفته‌اند. هیچگاه با فشار آوردن با دندان جای آنها را تنظیم نکنید زیرا احتمال شکستن آنها وجود دارد.

نگه‌دارنده‌ها را همواره در داخل یک محفظه قرار دهید تا آسیب دیدن آن‌ها جلوگیری شود.

در صورت گم شدن یا شکستن نگه‌دارنده‌ها چه اتفاقی می‌افتد؟


این بسیار مهم است که در اسرع وقت با ما تماس بگیرید تا یک زمان ملاقات برای ساختن نگه‌دارنده‌های جدید تنظیم شود. لطفاً به یاد داشته باشید که اگر از نگه‌دارنده‌ها استفاده نکنید، دندان‌های شما جابه‌جا خواهد شد.