درمان دندان‌های فاصله‌دار با روش‌های مختلف

3

متخصصان ما در کلینیک دندانپزشکی و ارتودنسی ایده‌آل، مراقبت‌های بی‌نظیر دندانپزشکی را در یک کلینیک مدرن و کاملاً مجهز برای شما ارائه می‌دهند. تیم دندانپزشکی ما شامل دندانپزشکان عمومی و متخصصان ارتودنسی است.

کلینیک دندانپزشکی و ارتودنسی ایده‌آل از فن‌آوری‌هایی با بالاترین استانداردها و روش‌های برتر استرلیزه‌سازی استفاده می‌کند تا مطمئن شود بیماران برای مشکلات مربوط به وضعیت دندان‌ها، مثل فاصله بین دندان‌ها، بهترین و ایمن‌ترین درمان‌های دندانپزشکی ممکن را دریافت می‌کنند.

متخصصان دندانپزشکی ما قادرند با حل مشکل فاصله بین دندان‌هایتان به شما کمک کنند صاحب لبخندی سالم و زیبا شوید.

فاصله بین دندان‌ها یکی از شایع‌ترین مشکلات زیبایی دندان‌ها است، که به دلایل مختلفی، از مکیدن انگشت شست گرفته تا بیماری لثه‌ها، بروز می‌کند. این مشکل را می‌توان با روش‌های جراحی یا غیرجراحی درمان کرد.

فاصله بین دندان‌ها، که نام تخصصی آن دیاستما است، می‌تواند برای هر کدام از دندان‌ها رخ دهد. اغلب دندانپزشکان زمانی یک فاصله را درمان می‌کنند که در جلوی ردیف بالایی دندان‌ها رخ داده و هر بار که شخص دهانش را باز می‌کند یا لبخند می‌زند دیده شود.

دیاستما عبارت است از شکاف یا فاصله بین دو دندان. اگرچه این شکاف می‌تواند بین هر جفتی از دندان‌ها ایجاد شود، اما بیشتر بین دندان‌های جلویی ردیف بالا دیده می‌شود.

علل وجود فاصله بین دندان‌ها


  • رشد طبیعی: در کودکان، به دلیل افتادن دندان‌های شیری، موقتاً بین دندان‌ها فاصله ایجاد می‌شود. اکثر این فواصل، با قرار گرفتن دندان‌ها در وضعیت نهایی‌شان، برای همیشه بسته می‌شوند.
  • کمبود دندان‌ها: برخی کودکان با یک یا دو دندان کمتر از ظرفیت استخوان فکشان به دنیا می‌آیند، که این باعث ایجاد فضایی بین دندان‌ها می‌شود.
  • دندان‌های اضافی: گاهی اوقات در استخوان فک دندان‌های اضافی وجود دارد که مانع از رشد دندان‌های دیگر می‌شوند، که این نیز باعث ایجاد یک فاصله می‌شود. در عین حال، کشیدن دندان‌های اضافی هم باعث ایجاد یک فاصله می‌شود.
  • کوچک بودن دندان‌ها: در برخی کودکان به دلیل کوچک بودن دندان‌ها، بین آن‌ها فاصله وجود دارد.
  • بزرگ بودن فک‌ها: فک برخی کودکان در مقایسه با دندان‌هایشان بزرگ است.
  • عادات نیز می‌توانند باعث ایجاد فاصله بین دندان‌ها شوند. معمولاً مکیدن شست باعث جلو آمدن دندان‌های جلویی و ایجاد فاصله بین آن‌ها می‌شود.
  • فاصله بین دندان‌ها می‌تواند ناشی از یک رفلکس بلع نامناسب باشد. برخی افراد نیز دچار رفلکس متفاوتی تحت عنوان زبان زدن به دندان می‌شوند.
  • بیماری‌های پریودنتال لثه‌ها باعث تحلیل رفتن استخوان تکیه‌گاه دندان‌ها می‌شوند. در افرادی که مقدار زیادی از این استخوان را از دست داده‌اند، دندان‌ها شل شده و در نتیجه حرکت می‌کنند. این حرکت دندان‌ها می‌تواند منجر به ایجاد شکاف‌هایی بین دندان‌های جلویی شود.

عوارض فاصله بین دندان‌های جلویی


برخی عوارض جانبی وجود فاصله بین دندان‌های جلویی عبارتند از:

  • احساس خجالت: برخی افراد احساس خجالت کرده و تمایلی به لبخند زدن ندارند.
  • عدم هم‌ترازی دندان‌ها: وجود یک فاصله بزرگ بین دندان‌های جلویی فضای کافی برای رویش دندان‌های کنار این دندان‌ها باقی نمی‌گذارد. این وضعیت باعث ایجاد مشکل بایت برای شخص می‌شود.

درمان فاصله بین دندان‌ها


اصلاح فاصله بین دندان‌ها زمانی بهترین نتیجه را می‌دهد که توسط یک دندانپزشک مجرب انجام شود؛ دندانپزشکی که بتواند روش‌های مختلف اصلاح را با توجه به شرایط دهان و دندان‌های شما اجرا کرده و همچنین بتواند یک برنامه درمانی بلند مدت ارائه دهد. معمولاً هزینه‌های درمان متغیر بوده و به تعداد دندانپزشکان موجود در محل زندگیتان، اندازه فاصله بین دندان‌ها و تعداد جلسات درمانی تکمیلی مورد نیاز برای حفظ نتیجه بستگی دارد.

ارتودنتیست، دندانپزشکی است که برای کسب تخصص در زمینه تشخیص، پیشگیری و درمان مشکلات هم‌ترازی فک و دندان‌ها، یک سیری دوره آموزشی اضافی را گذرانده است.

ارتودنتیست در مورد گزینه‌های درمانی با شما صحبت خواهد کرد. او به شما خواهد گفت که به درمان نیاز دارید یا خیر، و در صورت نیاز به درمان مناسب‌ترین سن برای شروع درمان کدام است.

گزینه‌های درمان ارتودنسی عبارتند از:

  • روکش ونیر: ونیر نوعی روکش و کامپوزیت دندان است. اگر فاصله کم باشد، می‌توان از ونیرهایی که کمی از دندان‌های طبیعی عریض‌ترند برای پوشاندن آن استفاده کرد. ونیرها به طور دائمی به سطح دندان چسبانده می‌شوند.

4

  • ارتودنسی متحرک: مثل یک صفحه فلزی. این کار کمک می‌کند تا دندان‌ها به یکدیگر نزدیک‌تر شوند.
  • ارتودنسی ثابت: مانند بریس‌ها. بریس‌ها به دندان‌های جلویی چسبانده شده و از نوارهای لاستیکی و سیم‌های فلزی برای نزدیک کردن دندان‌ها به یکدیگر استفاده می‌شود.
  • فرنکتومی: جراحی جهت برداشتن فرنومی (پیوند عضلانی) که باعث ایجاد فاصله شده است. این کار معمولاً قبل از بستن شکاف بین دندان‌ها با درمان ارتودنسی انجام می‌شود.

5

  • حلقه‌های لاستیکی (Teeth Gap Bands): یک راه حل ساده برای یک مشکل ساده. بیش از ده سال است که از حلقه‌های لاستیکی به عنوان بهترین جایگزین برای بریس‌ها استفاده می‌شود. استفاده از این حلقه‌ها راهی بی‌خطر برای بستن دائمی فاصله بین دندان‌ها بدون هر گونه عوارض جانبی است.

6

نکاتی که باید به خاطر داشت


در بسیاری از موارد، فاصله بین دندان‌های جلویی ردیف بالا خودبخود بسته می‌شود. یک متخصص بهداشت دهان یا یک ارتودنتیست می‌تواند تشخیص دهد که یک فرد به درمان ارتودنسی نیاز دارد یا خیر. درمان‌های ارتودنسی معمولاً از حدود ۱۰ یا ۱۱ سالگی شروع می‌شوند.

ممکن است فاصله خودبخود بسته شود


در بسیاری از موارد، شکاف بین دندان‌های جلویی فک بالا خودبخود بسته می‌شود.

گاهی اوقات، هنگامی که دندان‌های نوزاد (حدوداً در شش تا نه ماهگی) شروع به رویش می‌کنند، دندان‌های جلویی فاصله داشته و فرنوم به پایین لثه چسبیده است. اما معمولاً تا سن یک سالگی فرنوم کوتاه‌تر شده و با رشد دندان‌های بیشتر هرگونه فاصله‌ای از بین می‌رود. اگر در بزرگسالی نیز فاصله‌ای وجود داشته باشد، معمولاً رویش یک دندان آسیاب بزرگ، دندان‌های جلویی را به هم نزدیک‌تر می‌کند.

پیشگیری


از ایجاد هر فاصله‌ای نمی‌توان جلوگیری کرد. برای مثال، اگر دلیل فاصله ایجاد شده افتادن یک دندان یا عدم هماهنگی بین اندازه فک و دندان‌ها باشد، نمی‌توان بدون درمان از ایجاد چنین فاصله‌ای پیشگیری کرد.

حفظ سلامت لثه‌ها برای حفظ سلامت دهان ضروری است. مسواک زدن و کشیدن نخ دندان به طور مرتب به پیشگیری از بروز بیماری‌های پریودنتال و تحلیل استخوان ناشی از آن‌ها کمک می‌کند.

می‌توان نحوه بلع کسانی که عادت زبان زدن به دندان دارند را با آموزش به آن‌ها برای فشار دادن زبان به طرف سقف دهان تغییر داد. از بین بردن این عادت به جلوگیری افزایش فاصله بین دندان‌ها کمک می‌کند.

حفظ بهداشت دندان‌ها بعد از اصلاح فاصله بین دندان‌ها


در اکثر موارد می‌توان فاصله بین دندانی ناشی از مشکلات کودکی را به طور دائم حل کرد، اما امکان رفع مشکلات ناشی از بیماری‌های لثه به این اندازه وجود ندارد، خصوصاً اگر بهداشت دندان به خوبی رعایت نشود. همچنین به یاد داشته باشید که رزین‌ها یا ونیرها محکم هستند اما امکان شکستن آن‌ها نیز وجود دارد. اگر مقدار زیادی غذاهای سفت بخورید، یا به دهانتان ضربه‌ای وارد شود، ونیر یا رزین می‌شکند.