ارتودنسی کاموفلاژ یا جبرانی

kamofelaj

یکی از متداول‌ترین سوالات بیماران درباره آندربایت و اوربایت این است که آیا می‌توان این مشکلات را فقط با سیم‌کشی دندان‌ها اصلاح کرد یا خیر. طبیعی است که بیماران علاقه چندانی به انجام جراحی فک نداشته باشند. جراحی اصلاحی فک مانند هر عمل دیگری با خطرها و عوارضی همراه است. از طرفی ارتودنسی یکی از درمان‌های با تهاجم حداقل دندانپزشکی است.

کاموفلاژ به روش ارتودنسی جبرانی اطلاق می‌شود که در آنها از بریس و دیگر روش‌های درمانی ارتودنسی برای حرکت دادن دندان‌ها به سمت موقعیت صحیح استفاده می‌شود تا تفاوت‌ها و اختلال‌های استخوانی پوشانده شود. درجات مختلفی از انحراف و ناهماهنگی دو فک در بیماران مشاهده می‌شود، برای مثال ممکن است فک بالا یا پایین بزرگتر یا کوچکتر از فک دیگر باشد. کاموفلاژ یکی از درمان‌های پرکاربرد ارتودنسی است و معمولاً نتایجی رضایت‌بخش را بدون نیاز به جراحی به دست می‌دهد.

متخصصین ما در کلینیک تخصصی ارتودنسی ایده‌آل برای اصلاح ناهنجاری‌های اسکلتی دندان و صورت از روشی جامع بهره می‌گیرند و کلیه خدمات درمانی را برای رفع تمامی ناهنجاری‌ها به هم‌میهنان عزیز ارائه می‌دهند. متخصصین مجرب ما رویکردی مناسب را به کار می‌گیرند و بهترین طرح درمانی را با توجه به نتایج ارزیابی متخصصین گفتاردرمانی، مشاوره ژنتیک، آزمایش‌های لازم، ارزیابی ارتودنسی و دندانپزشکی و مشاوره با جراح دهان و دندان توصیه می‌کنند. تمامی اختلال‌های صورت و دندان از پیچیده‌ترین مشکلات تا ساده‌ترین موارد به دقت بررسی می‌شود. برای مشاوره و اطلاعات بیشتر در مورد روش‌های درمانی و ساعات کار مطب می‌توانید با شماره‌های ۶۶۳۸۱۱۹۵-۰۲۱ و ۹-۷۷۷۳۱۰۰۷-۰۲۱ با ما تماس حاصل فرمایید.

عوارض ناشی از ناهنجاری فک و دندان


بدفرمی‌های صورت و دندان دو مشکل اصلی را ایجاد می‌کند:

  • عملکرد: چون دندان‌ها روی هم قرار نمی‌گیرند، جویدن برای بیمار دشوار می‌شود. ممکن است مشکلات گفتاری نیز به دلیل خارج شدن هوا هنگام تلفظ بعضی کلمات پیش بیاید.
  • زیبایی: رشد نامتناسب فک‌ها زیبایی صورت بیمار را خدشه‌دار می‌کند، اعتماد به نفسش را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و مشکلات شخصی متعددی را به وجود می‌آورد.

بروز اوربایت و آندربایت


قبل از آن که بیشتر درباره کاموفلاژ توضیح دهیم، ابتدا باید اطلاعات خود را درباره شیوه رشد فک افزایش دهیم. حالت اوربایت معمولاً در خردسالان وجود دارد. تا زمانی که دندان‌های شیری در دهان وجود دارند، فک پایین همواره کوتاه‌تر از فک بالا است. به موازات رشد کردن کودک، فک پایین نیز سریع‌تر از فک بالا رشد می‌کند و به این ترتیب دندان‌ها در موقعیت ایده‌آل کلاس ۱ یعنی حالتی قرار می‌گیرد که دندان‌های بالا تقریباً ۲ میلی‌متر دندان‌های پایین را می‌پوشاند. اما اگر رشد فک بالا بیشتر از فک پایین باشد، اختلال اوربایت به وجود می‌آید.

دندان‌های فک پایین به حد قابل ملاحظه‌ای پشت دندان‌های فک بالا قرار دارد. طبیعت به روش خود درصدد جبران این بدشکلی استخوانی برمی‌آید و دندان‌های عقب بالا و دندان‌های پایین را به جلو کج می‌کند تا دندان‌ها روی هم قرار بگیرد و کودک بتواند غذا را به خوبی بجود. به همین نحو اگر فک پایین بیشتر از فک بالا رشد کند، دندان‌های پایین جلوتر از دندان‌های بالا قرار می‌گیرند. در این حالت دندان‌های پایین به عقب و دندان‌های بالا به جلو کج می‌شود تا روی هم قرار بگیرند و جویدن ممکن شود.

استتار مشکلات فک و دندان


این که آیا سیم‌کشی دندان‌ها برای اصلاح اختلال بایت کفایت می‌کند یا خیر، به شدت اختلاف رشد دو فک، سن بیمار و اهداف درمان بستگی دارد. اگر اختلاف رشد جزئی باشد، می‌توان با سیم‌کشی دندان‌ها به نتیجه قابل قبولی رسید و مشکلات مربوط به انحراف فک و بایت را استتار کرد. هرچند ارتودنسی کاموفلاژ تاثیر کمی بر چهره دارد؛ البته چون انحراف جزئی است، بیمار این حد از اصلاح را قبول می‌کند.

نتایج تغییر برنامه


با این حال بسیاری از موارد که جزئی هم نیست، به دلیل ترس بیمار از جراحی فقط با سیم‌کشی دندان‌ها درمان می‌شود. این بیماران معمولاً دو تا سه سال تحت درمان ارتودنسی جبرانی قرار می‌گیرند تا دندان‌هایشان در وضعیت مناسبی قرار بگیرد و روی هم بیاید. البته همان‌طور که گفته شد این درمان تغییری در زیبایی چهره ایجاد نمی‌کند. بیمار پس از مدتی آن‌قدر جرات پیدا می‌کند که برای  جراحی فک اقدام کند، اما درمان ارتودنسی باید معکوس شود تا بتوان دندان‌ها را به شیوه مناسبی که به خوبی روی هم بیاید و در موقعیت صحیح در فک قرار بگیرد، ردیف و مرتب کرد. در این روند طولانی درمان که ابتدا فقط شامل ارتودنسی و پس از آن جراحی برای معکوس کردن نتایج به دست آمده است، تغییر خاصی پیش نمی‌آید. البته اگر مشکل شلوغی و به‌هم‌فشردگی شدید دندان‌ها باشد و کشیدن چند دندان برای مرتب کردن اولیه دندان‌ها ضروری باشد، قضیه به همین سادگی نخواهد بود. برای این گروه از بیماران معکوس کردن درمان دشوارتر است و معکوس کردن کامل، غالباً ممکن نیست. در چنین شرایطی روش‌های درمان و میزان تغییر ظاهری محدود می‌شود.

عدم تقارن صورت

زمانی که بیمار تصمیم می‌گیرد درمان را از ارتودنسی کاموفلاژ به جراحی اصلاحی فک تغییر دهد، عدم تقارن صورت حتی شدیدتر از حالت اولیه می‌شود. شدت عدم تقارن صورت باید متناسب با شدت عدم تقارن اکلوژن باشد. اگر درمان ارتودنسی توانسته است دندان‌ها را روی هم قرار دهد و خط میانی (میدلاین) را هماهنگ کند، هر عمل جراحی که پس از آن به منظور اصلاح خط میانی صورت انجام شود، به عدم تقارن اکلوژن منجر خواهد شد. البته درمان غیرممکن نمی‌شود، اما بسیار دشوارتر می‌شود و نتایج چندان رضایت‌بخش نخواهد بود.

بیماران جوان

سیم‌کشی دندان‌ها بهترین نتیجه را برای بیماران جوان و به ویژه بیمارانی با نقص‌هایی مانند اوربایت به دست می‌دهد. اوربایت معمولاً پی‌آمد رشد کم فک پایین است و درمان با هدف افزایش طول فک انجام می‌شود. اگر بیمار هنوز در حال رشد باشد، می‌توان علاوه بر تجهیزات ارتودنسی، وسایل انکوریج را طی یک عمل جراحی در محل مناسب قرار داد تا بر رشد فک اثر بگذارد.  با این حال عمل جراحی بهترین درمان برای بیماران بزرگسال و بیمارانی با رشد بیش از حد فک است.

جمع‌بندی


احتمال این که در نخستین تلاش بتوان به بهترین نتیجه دست یافت، بسیار بالا است. بیمار باید مزایا و معایب هر روش را با توجه به اهداف تعریف شده خود سبک و سنگین کند. ممکن است درمان با تهاجم کمتر جذاب‌تر به نظر برسد، اما اگر نتیجه دلخواه را به دست ندهد، تلاش‌های بیشتر ممکن است بی‌فایده باشد. به بیماران توصیه می‌شود تا زمانی که مطمئن نشده‌اند، هیچ اقدامی انجام ندهند. گاهی اوقات دست روی دست گذاشتن بهتر از انجام کاری اشتباه است.