ارتودنسی قبل از کاشت (ایمپلنت) دندان یا بعد از کاشت؟

2

در کاشت (ایمپلنت) دندان، عمل جراحی برای قرار دادن پست‌ها در لثه و استخوان فک انجام می‌شود؛ از سوی دیگر در درمان ارتودنسی دندان‌ها حرکت داده می‌شود تا در موقعیت دلخواه قرار گیرد و بایت (وضعیت روی هم و کنار هم قرار گرفتن دندان‌ها) اصلاح شود. بنابراین به بیماران توصیه می‌شود ابتدا ارتودنسی را برای جابجایی تمام دندان‌های باقیمانده انجام دهند و سپس جراحی ایمپلنت را شروع کنند.

یکی از مهم‌ترین نکاتی که باید برای اطمینان از موفقیت درمان ارتودنسی و ایمپلنت در نظر بگیرید، انتخاب روش درمانی مناسب و اولویت‌بندی درمان‌ها است تا در نهایت نتیجه دلخواه به دست آید. بهترین روش تصمیم‌گیری مشاوره با متخصص ارتودنسی است. متخصص پس از بررسی شرایط و وضعیت فعلی دندان‌ها تعیین می‌کند که آیا لازم است تا ارتودنسی برای ایجاد فضا جهت کاشت دندان انجام شود یا این که باید دندان کاشته شود تا به منزله پایه بریس عمل کند.

متخصصان گروه ارتودنسی ایده‌آل ابتدا با دقت وضعیت دندان‌ها را ارزیابی می‌کنند و اولویت داشتن ایمپلنت یا ارتودنسی را مشخص می‌نمایند. ما جلب رضایت بیماران و برآورده ساختن خواسته‌های ایشان را سرلوحه فعالیت خود قرار داده‌ایم و به خود می‌بالیم که با بهره‌مندی از همکاری متخصصان گوناگون توانسته‌ایم درمان‌های ارتودنسی و ایمپلنت بسیاری را با موفقیت انجام دهیم.

مشاورین ما در گروه ارتودنسی ایده آل آماده پاسخ گویی به سوالات شما در زمینه ارتودنسی و ایمپلنت دندان هستند. جهت کسب اطلاعات بیشتر، دریافت مشاوره و یا گرفتن نوبت می توانید با شماره ۹-۶۶۳۸۱۱۹۵-۰۲۱ و ۹-۷۷۷۳۱۰۰۷-۰۲۱  تماس حاصل نمایید.

تعیین اولویت ایمپلنت و ارتودنسی


برای ایجاد لبخندی زیباتر از هر دو عمل ایمپلنت و ارتودنسی بهره گرفته می‌شود و گاهی ترکیبی از هر دو برای بهبود طرح لبخند به کار برده می‌شود. چنانچه تصمیم گرفته شود تا از درمان ترکیبی ارتودنسی و کاشت دندان استفاده شود، متخصصان درگیر باید با همکاری یکدیگر طرح درمانی دقیق و زمانبندی مناسب را تهیه کنند.

جراح دندانپزشک و متخصص ارتودنسی در تهیه طرح و برنامه درمانی ترکیبی ارتودنسی و ایمپلنت دندان نقش دارند و پس از بررسی دقیق شرایط هر بیمار مناسب‌ترین اولویت بندی را تعیین می‌کنند.

ارتودنسی پیش از ایمپلنت

از آنجایی که ایمپلنت درمانی ثابت است، امکان مرتب و صاف کردن آن مانند دندان‌های طبیعی وجود ندارد. علت ثابت بودن این است که میله تیتانیومی استفاده شده در ایمپلنت به استخوان فک جوش می‌خورد و به همین دلیل تحت تاثیر نیروی حاصل از بریس‌ها قرار نمی‌گیرد. در نتیجه بیمارانی که در حال ارتودنسی هستند یا احتمالاً در آینده در قالب بخشی از طرح بهبود لبخند، تحت درمان قرار خواهند گرفت باید ابتدا دندان‌ها را صاف و مرتب کنند و پس از اتمام ارتودنسی کاشت دندان را شروع کنند. این ترتیب به ویژه زمانی باید رعایت شود که دندان‌های مجاور حرکت داده می‌شود تا فضای خالی لبخند را پر کند. به علاوه کجی شدید دندان‌ها باید ابتدا اصلاح شود و سپس دندان در محل مناسب کاشته شود. به این ترتیب اطمینان حاصل می‌شود که دندان‌ها ردیف کنار هم قرار می‌گیرند و ایمپلنت نیز به خوبی به استخوان فک جوش می‌خورد و در جای خود ثابت باقی می‌ماند.

ایمپلنت پیش از ارتودنسی

یگانه استثنا اولویت دادن ایمپلنت بر ارتودنسی به مواردی مربوط می‌شود که ارتودنسی دندان‌های پیرامون یا مقابل ایمپلنت را درگیر نمی‌کند،  فقط یک دندان معین نیاز به اصلاح دارد یا این که به ایمپلنت به عنوان پایه پلاک ارتودنسی نیاز است.

مقدم بودن ایمپلنت بر ارتودنسی غالباً به مواردی مربوط می‌شود که بیماران چند دندان را از دست داده‌اند و دندان کافی برای نگه داشتن پلاک ارتودنسی ندارند. بیمار در این شرایط دندان آسیاب ندارد و فقط دندان‌های جلو (قدامی) را حفظ کرده است. متخصص ارتودنسی در این موارد به ایمپلنت‌های موقتی دارای تاج و روکش نیاز دارد تا بتواند حرکت‌های ارتودنسی لازم را ایجاد کند. بنابراین چنانچه ایمپلنتی برای نگهداری وجود نداشته باشد، متخصص در مدیریت فضاها به مشکل برمی‌خورد و نمی‌تواند حرکت‌های خاص، مانند پیشروی دندان آسیا، را ایجاد کند یا ارتفاع بایت را تغییر دهد.

3

در هر حال چنانچه بیمار پس از جراحی ایمپلنت تمایل به ارتودنسی داشته باشد، احتمال پس زدن ایمپلنت بالا خواهد بود. اگر تمام دندان‌ها قبل از جراحی ایمپلنت در جای مناسب باشد، تغییر محل ایمپلنت ضرورتی نخواهد داشت.

ارتودنسی و ایمپلنت همزمان

هم ارتودنسی و هم ایمپلنت به داشتن لبخندی زیباتر کمک می‌کند و برخی بیماران باید هر دو مداخله درمانی را برای رسیدن به نتیجه دلخواه انجام دهند. به همین دلیل ایمپلنت و ارتودنسی گاهی همزمان با هم انجام می‌شود.

تفاوت بین متخصص ارتودنسی و متخصص بیماری‌های لثه


متخصصان گروه ارتودنسی ایده‌آل بر این باوراند که با توجه به پیشرفت‌های سریع در دندانپزشکی، ارائه فراورده‌ها و تجهیزات جدید و تکامل تخصص ارتودنسی انتخاب دندانپزشک مناسب برای برآورده ساختن نیازهای معین دشوارتر از پیش شده است. در نهایت پس از تعیین اولویت ایمپلنت یا ارتودنسی توسط متخصصان گروه ارتودنسی ایده‌آل، بیمار به متخصصان گوناگون ارجاع داده می‌شود تا با همکاری ایشان بهترین نتیجه به دست آید. در ادامه تفاوت بین متخصص ارتودنسی و متخصص بیماری‌های لثه (پریودنتیست) را در گروه ارتودنسی ایده‌آل توضیح می‌دهیم تا متوجه دلیل ارجاع بیماران به متخصصان مختلف بشوید.

متخصص ارتودنسی

متخصص ارتودنسی پس از گذراندن ۲ یا ۳ سال دوره آموزشی تحصیلات تکمیلی در زمینه مرتب کردن دندان‌ها و مدیریت نسبت‌های فک در کودکان و بزرگسالان تخصص می‌گیرد. متخصص ارتودنسی از طریق استفاده از بریس یا دیگر تکنیک‌ها، مانند ارتودنسی نامرئی دندان‌ها را با هدف بهبود عملکرد و زیبایی  مرتب می‌کند. درمان ارتودنسی محدودیت سنی ندارد و بر روی بیماران ۸ ساله تا بزرگسال قابل انجام است. برای انجام عمل‌های زیر معمولاً به متخصص ارتودنسی مراجعه می‌شود:

  • مرتب و صاف کردن دندان‌ها برای اصلاح بایت و افزایش زیبایی
  • اصلاح کجی یا عدم تقارن فک
  • ساخت گارد شبانه یا پلاک نگهدارنده
  • درمان درد ناشی از اختلال‌های مفصل فکی ـ گیجگاهی و ناراحتی‌های عضلانی صورت

متخصص بیماری لثه

متخصص بیماری‌های لثه (پریودنتیست) پس از گذراندن ۲ سال دوره آموزشی تحصیلات تکمیلی در زمینه درمان بیماری‌های لثه، انجام عمل‌های گوناگون لثه (زیبایی و عملکردی) و ایمپلنت‌های دندانی جایگزین دندان‌های از دست رفته تخصص می‌گیرد. متخصص لثه غالباً برای درمان ناراحتی‌های استخوان و بافت لثه اطراف دندان با دندانپزشک عمومی یا پروستودنتیست همکاری نزدیک و بلندمدت دارد. این گروه از متخصصین علاوه بر درمان پیشگیرانه در مدیریت جراحی و غیرجراحی بیماری‌های لثه به بیماران کمک می‌کنند. اگرچه بعضی عمل‌ها قابلیت انجام توسط جراح دندانپزشک و پریودنتیست را دارد، همکاری این دو متخصص غالباً برای درمان مشکلات پیچیده لازم است. متخصص لثه بهترین فرد برای درمان موارد زیر است:

  • درمان جراحی و غیرجراحی بیماری‌های لثه
  • عمل‎های پیشگیرانه لثه
  • درمان عقب رفتگی لثه با استفاده از پیوند (گرافت)
  • عمل‌های زیبایی لثه
  • عمل‌های جزیی پیوند استخوان برای کاشت دندان